به مناسبت روز دوستیها و تقدیم به تمام دوستان

شاید 2 یا 3 سال پیش بود که سخن دکتر شریعتی را شنیدم که در مورد دوستی صحبت  کرده بود

در این سخنرانی دکتر شریعتی عشق و دوستی را با یکدیگر مقایسه کرده بود:

واقعا برای من سخت بود قبول کردن صحبتهای استاد چون ایشان به صراحت عشق را کوبیده بودند

"عشق کور است و دوستی بینا"

خوب برای من درک این موضوع سخت بود اما دست تقدیر این حرف استاد را به من ثابت کرد

یکی از دوستان در یک رابطه دوستی بسیار ضربه می خوره .

این قضیه برای من جالب بود که دلیل این اتفاق را بدانم اینجا بود که من فهمیدم

عشق کور است و دوستی بینا یعنی چه ؟؟؟!!!!!

وقتی شما عاشق یک نفر می شید عملا هر گونه رفتاری از آن شخص برای شما قشنگ و زیباست

خوب دور از هرگونه پیش داوری به این مطلب فکر کنید و خودتون را قاضی کنید برای خیلی از آدمها این حالت پیش آمده که در رابطه عمیقی بیفتاند اما بعد از یک مدتی این اشتیاق فروکش می کنه و اون موقع خیلی از کارها یارفتارهای شخص برای خودش حتی غیر قابل قبول می شود .

خیلی از آدمها که آدمهای با هوشی هم هستند پس از این تجربه توی تجربه های بعدی خودشون عاشق نمی شند بلکه دوست می شند

خوب شما دوست عزیز که این مطلب را می خوانید حتما در بین اطرافیان خودتون دوستان صمیمی زیادی دارید

خوب حالا رفتار خودتون را با کسی که دوستش می دارید با کسی که عاشق اون هستید مقایسه کنید

قیاس این دوخیلی هم ساده است شما با دوستتون خیلی راحت هستید اشتباهی که از او سر بزند را احساس می کنید و به وی تذکر می دید و اون هم خیلی راحت این قضیه را می فهمد و درک می کنه وبا لا وپایینهای روابط شما به طرفین ضربه روحی عمیقی نمی زنه ( البته به غیر از دوست ناباب .......منقل و وافور و......)

البته من هم قبول دارم که این حرف من برای بعضی از دوستانی که  در رابطه عمیقی هستند اثر چندانی در زمان حال ندارد

اما در آینده ...............

خوب بگذریم من می خوام دلیل دیگه ای هم برای شما بگم و اون خیلی مهم است :

خداوند عشق را برای خودش قرار داده است و دوستی را برای ما

بله من به این اعتقاد دارم

بذارید یک داستان واقعی را برای شما بازگو کنم

روزی حضرت یوسف علیه السلام بر اریکه پادشاهی تکیه زده بود که جبرئیل امین بر او ظاهر گشت

ایشان از جبرئل پرسیدند : چرا پدر من با وجود اینکه پیامبر خدا بودند و بهترین بندگان عصر خویش دچار این همه سختی می شوند و من این همه از ایشان دور می افتم

جبرئیل امین می گوید : خداوند میان بندگانی که به یکدیگر بیش از حد علاقه داشته باشند جدایی می افکند زیرا که تنها خداوند سزاوار دوستی یا عشق در منتهای درجه است .

حالا در کتاب اسکاول شین هم به این مساله بر می خوریم

فصل بسیار زیبایی در این کتاب است به نام عشق- که در آینده نزدیک مفصل خواهم نوشت در مورد آن- که واقعا ذهن آدمها را عوض می کنه و به ما یاد می ده که دیگران را دوست داشته باشیم اما نخواهیم که بخوریمشون بله نخوریمشون

وقتی شما می گید که من بدون فلانی نمی تونم زندگی کنم یا فلانی فقط مال من است یعنی چه ؟

در آینده فصل عشق را براتون می نویسم ......

من برای همه شما دوستانم آرزو می کنم که همیشه در حرکت به سوی بهتر شدن باشید